Hormonen tijdens zwangerschap. Ik dacht echt even dat dat iets was wat ‘tussen je oren’ zou zitten. Ik dacht altijd: je kant toch gewoon normaal blijven doen. Maar ik zal eerlijk bekennen: Ik betrap mezelf er soms ook op dat ik echt last heb van mijn hormonen. Ik maak me sneller druk om dingen, kan van een klein ding een groot probleem maken, en heb enorm last van nesteldrang. Als ik denk dat het in huis niet schoon is moet er op dat moment ook schoongemaakt worden, en kan dat niet eventjes wachten. Ook merk ik dat ik het mezelf soms wat lastiger maak door de hormonen. Ik maak me veel eerder druk om dingen waar ik me normaal niet eens druk om zou maken. Ook kan ik ‘opeens’ chagereinig of verdrietig zijn. Ook kunnen opeens alle kleren lelijk zijn, en voel ik me opeens dik en lelijk. Wat natuurlijk echt flauwekul is want ik draag met trots mijn mooie zwangere buik. Ik vind het zelf zoiets stoms. Ik dacht dat je zoiets wel zelf in de hand had, maar dat is dus niet zo. Arme mannen! Waarom zouden mannen het ook makkelijker hebben tijdens de zwangerschap dan een vrouw. De mannen mogen er ook wel wat van meekrijgen 😉 Ik ben benieuwd of dit na de zwangerschap snel zou veranderen. Soms komt er een moment van besef en denk ik: ‘wat doe ik nu eigenlijk dom, er is helemaal niets aan de hand’. Of is het ook helemaal geen probleem als er een uurtje later wordt stof gezogen in plaats van direct. Stiekem schaam ik me er een beetje voor, maar ik denk dat er veel meer vrouwen zijn die zichzelf soms even niet herkennen tijdens de zwangerschap. Nog meer dames die zich hier in herkennen?