Ik heb regelmatig te horen gekregen: maar dat zijn toch niet jou ‘echte’ broertjes en zusjes, Of dat kan toch niet jou ouders zijn toch niet Chinees. Dan was mijn antwoord: ”Jawel! Mijn vader heeft toverballen. Vandaar dat ons gezin er zo uit ziet.”

Mijn broertjes en zusjes zijn geadopteerd uit China. Maar mijn broertjes en zusjes zijn voor mij niet anders dan mijn biologische broertjes en zusjes. Ik houd net zo veel van hen, ben net zo trots op hen, en ze zijn ook net zo eigen als mijn broer.

Iets wat me dan ook enorm kan raken. Waarom moet de buitenwereld bepalen hoe het in elkaar zit? En waarom moet dat vaak op een kwetsende manier. Ja ook mijn broertjes of zusjes hebben ooit te horen gekregen: jij hoort hier niet. Of moet jij niet bij de Chinees werken. Is dat niet discriminatie?

Mijn broertjes en zusjes (en nog veel meer geadopteerden) zijn goede personen. Mijn broertjes en zusjes zijn op dezelfde manier groot gebracht als ik. Iets waar ik alleen maar trots op kan zijn. Enorm mooie mensen!

Zouden we soms niet kunnen denken zoals kinderen doen? Kinderen zien misschien dat je een andere kleurtje hebt, of andere ogen. Maar die zouden nog eerder zeggen. Wat heb je mooie ogen, of heb jij in de zon gezeten? Je bent zo mooi bruin. Zouden wij ons dan ook niet meer moeten gedragen zoals kinderen dat doen.