Mijn man en ik zijn ruim 7 jaar samen en 3 jaar getrouwd. Ondertussen kennen we elkaar goed. Wat natuurlijk logisch is als je getrouwd ben, en een gezin hebt. Waarom ben ik op hem gevallen? en waarom passen wij goed bij elkaar?

Oppervlakkig hebben jullie wel eens wat over mijn man of over onze relatie gelezen. Maar heel persoonlijk is het nooit geweest. Dit omdat het mijn persoonlijke blog is, en hij er niet om vraagt om met z’n leven online te komen. Een bewuste keuze, waar ik altijd goed over na denk voordat ik iets online zet. Maar dit keer wil ik jullie vertellen waarom wij goed bij elkaar passen, en wat onze relatie zo sterk maakt.

Toen ik ‘verkering’ kreeg met Brian waren we alle twee nog aardig jong. 17 jaar om precies te zijn. Nu zijn we nog steeds jong, maar jullie snappen wel wat ik bedoel. Brian was mijn eerste vriendje. Ik was niet echt bezig met jongens. En als ik een jongen leuk vond, dan was dit al snel weer afgelopen. Bij Brian was dit anders. Hij was ‘arroganter’ waardoor ik hem toch leuker en interessanter vond. Hij was zeker van z’n zaak, en deed zijn best voor mij. Ik wist niet of ik al wel een vriendje wou. Ik was druk met van alles en niet bewust verlieft aan het worden. Ik vond het wel gezellig, en uiteindelijk kon ik er toch niet onderuit dat ik verlieft op hem was geworden. Ik vond het wel een gedoe! Met het openbaar vervoer was het 1,5 uur reizen, dus we moesten er wat voor over hebben. En doordat we alle twee nog jong waren, hadden we ook andere interesse’s. Hoe langer we bij elkaar waren, hoe meer we naar elkaar toe zijn gegroeid. We maakten onze school af en kregen een baan. Wat we alle twee altijd gemeen hadden was het harde werken wat we beide graag deden. alle twee op onze eigen manier, maar daardoor begrepen we elkaar wel goed. Een punt wat we aan elkaar konden waarderen, en nu nog steeds. Nadat ik twee weken was afgestudeerd heb ik mijn winkel geopend. Brian is dus vanaf het begin erbij geweest. Heeft me daarin ook goed geholpen. Hij vond het leuk dat ik deze passie had. En hard werkte voor mijn doelen.

Onze levens werden daardoor wel vrij snel serieuzer. Brian kreeg een serieuze baan. En door de winkel moesten er soms ook keuze’s gemaakt worden. Zo was het stappen tot midden in de nacht afgelopen, omdat het anders gewoon niet vol te houden was. Ook waren we toe aan de volgende stap samen. Op dat moment woonden Brain en ik samen bij mijn ouders, en stond er op de planning om samen te gaan wonen. Mijn winkel werd verbouwd, en we zouden boven de winkel gaan wonen. Brian ging op z’n knieën en we zijn getrouwd. Een dag waar ik nog elke dag met een stralende lach op terug kan kijken.

Het ging goed met ons. We hadden alles op orde, en woonden samen. Samen erg gelukkig met hoe we het voor elkaar hadden en hoe we ons leven leidde. We kregen het steeds vaker over onze kinderwens die er wel was. Maarja… We waren jong, moet je dat dan wel doen? Willen we niet eerst carrière maken? En zou dat niet samen kunnen? Toch werd het gevoel van de kinderwens zo groot dat we besloten onze carrière wensen even opzij te zetten. Veel gepraat en besloten er voor te gaan. Een kindje krijgen is absoluut niet vanzelf sprekend, dus we zouden zien hoe het zou gaan. Al vrij snel was ik zwanger, wat een miskraam werd. Een moeilijke periode, zeker ook voor een relatie. Maar als je daar samen uit komt, maakt het je sterk. We besloten er opnieuw voor te gaan. En nu hebben we een mooie dochter van 1 jaar oud, en is de tweede op komst. Hoe mooi is het als je liefde groter wordt en je de liefde kunt delen met je kinderen.

Maar hebben wij dan nooit struggels? Absoluut wel. Ook wij hebben regelmatig struggels. Ik denk dat dit ook bij een relatie hoort. Een relatie is niet alleen maar mooi. Een relatie is ook heel hard werken. Maar zolang je bereid bent voor elkaar en met elkaar te werken,  kan je een hele mooie relatie hebben! Dan kan je genieten van je relatie!