Ik heb lang nagedacht of ik dit wou delen. Maar ik denk dat er heel veel vrouwen in deze situatie zitten en het toch lastig is om erover te praten. Toen ik in deze zware periode zat, zocht ik naar erkenning. Het is niet iets waar je ‘zomaar’ even over praat, of waar anderen over willen praten.

Ondertussen ben ik 30 weken zwanger en zo dankbaar dat alles tot nu toe helemaal goed gaat, maar eigenlijk is dit mijn tweede zwangerschap. Vorig jaar oktober heb ik namelijk een Miskraam gehad. Een enorm moeilijk en zwaar moment. Ik denk dat je niet kan beseffen wat dit met iemand kan doen als je dit zelf niet meegemaakt hebt. Voordat ik het zelf mee had gemaakt, had ik ook geen idee wat voor inpakt zoiets op je kan hebben.

Zelf was ik 7/8 weken zwanger en natuurlijk dolgelukkig. Maar toch had ik vanaf het begin al het gevoel dat er iets niet goed was. ik was heel bang dat het ‘mis’ zou gaan. Ondanks de positieve zwangerschapstest. En dit bleek ook het geval te zijn. Op een gegeven moment kreeg ik bloedingen. Ik kreeg een echo ter controle. Hierop was alleen het vruchtzakje te zien, verder niets. het kon 2 dingen beteken: of ik was minder ver zwanger, of het was inderdaad niet goed. We moesten een week wachten totdat we weer een echo kregen om te zien of er wat veranderd was. De bloedingen zette helaas niet echt door, en ik had toch echt wel zwangerschapsverschijnselen. Ik hoopte zo enorm dat we goed nieuws zouden krijgen. Toen mocht ik na een lange week eindelijk weer een echo laten maken. Maar helaas, er was niets meer te zien. Mijn lichaam had alles opgelost en ik was niet meer zwanger.

Ik was zo enorm verdrietig! Dit kindje was zo enorm gewenst. Samen waren we zo blij toen we een positieve test in handen hadden, en nu voelde je leegte en verdriet. Ik ben er een tijd enorm kapot van geweest. Ik had niet verwacht dat dit zoveel impact op me zou hebben.

En dan moet je wachten tot je weer ongesteld wordt. Daar gingen wat maanden overheen. Toen ik weer voor het eerst ongesteld werd, was ik toch wel erg blij. Je sluit toch wat af, en je weet dat je weer ‘opnieuw’ zwanger kan worden. Je weet dat je vruchtbaar bent en je ‘opnieuw’ kan beginnen. Ondanks dat het allemaal heel spannend en eng is, omdat je toch weer bang bent dat dit weer gebeurd.

Een paar maanden later was het dan zover. Weer een positieve zwangerschapstest. Ik was zeker blij, maar ik was ook bang. Bang dat het weer zou herhalen. Al had ik vanaf het begin gelijk een ander gevoel bij deze zwangerschap. Het gevoel dat het ‘goed’ zat.

Als je al eerder een miskraam hebt gehad mag je gelukkig eerder een echo laten maken, en hoef je niet te wachten tot de 12 weken zwangerschap. Dit was voor mij heel erg prettig. Er was een vruchtzakje te zien met een kindje, maar helaas nog geen kloppend hartje, Ik was waarschijnlijk minder ver zwanger dan we dachten. Dit vond ik zelf heel jammer, wat had ik graag zekerheid gewild. Maar ik was wel echt zwanger! Ik mocht een week later terug komen, en toen zagen we het hartje kloppen! Wauw wat een mooi moment was dat!

En dan wacht je tot de 12 weken, zodat je het de buitenwereld kan vertellen. Mijn lichaam was op dit moment echt zwanger en dat kon ik aan alles merken. vanaf 8 weken kreeg ik ook al echt een buikje en werd het lastiger de zwangerschap te verbergen. Wat was ik blij dat ik met de 12 weken echo goed bericht had gekregen en dat alles goed zat!

Ondertussen ben ik 30 weken zwanger en kan ik langzaam gaan aftellen. Ik kan niet wachten tot ik mijn kindje in mijn armen kan houden. Want ondanks dat alles goed gaat met de kleine in mijn buik, blijf ik het toch wel spannend vinden of alles goed zal gaan.