Alweer 30 weken zwanger! De 30 weken zijn voorbij gevlogen. 30 weken heb ik me eigenlijk heel goed gevoeld. Ik heb constant door gewerkt. Hard gewerkt, en nieuwe dingen op gezet. Veel uren gemaakt die ik goed kon combineren met de zorg voor Sterre en mijn zwangerschap. Maar nu ik de 30 weken heb aangetikt is het tijd om een stapje terug te doen. Mijn lichaam geeft aan dat ik echt op de rem moet. Lastig dat zeker! Eerst heb ik het wat willen ontkennen, maar dit heeft geen zin. Als je lichaam dit aangeeft moet je naar je lichaam luisteren. Dit moet je doen voor jezelf en voor je kindje. Na meerdere nachten met veel voorweeen ben ik dan ook even op mijn plaatst gezet. En ik ga er aan toe geven.

Dat betekend niet dat ik de hele dag op de bank lig in niets doe. Maar doe mijn dingen op een andere manier. Ik neem pauze’s wanneer ik kan, en ga ik liggen als mijn lichaam aangeeft dat dit beter is. Ook maak ik geen extreem lange dagen meer op het werk, en til geen zware dingen meer.

Door mijn winkels stopt het werk nooit. Het gaat altijd door, en het werk zal dus ook nu door gaan. Dat betekend dat er altijd werk blijft wat ik zou moeten doen. Ik heb wel personeel aan het werk dus ze kunnen hun werk gewoon door doen, en daarin ook werk uit handen nemen. Maar ik blijf helpen waar ik kan en zolang ik dat kan. Dit doe ik dan ook op mijn manier en met een flinke stap terug.

Officieel nog 10 weken te gaan. Als ik daar aan denk, weet ik dat het niet lang meer duurt. Bijzonder dat de zwangerschap dan weer bijna ten einde is. Of ik de zwangerschap ga missen? Als ik eerlijk ben niet. Ik kijk zelf een beetje uit naar een lichaam wat niet meer zwanger is. Een lichaam zonder zwangerschapshormonen. Ook kijk ik gewoon enorm uit om ons kindje in onze handen te sluiten. Een kindje wat ons gezin nog completer maakt dan wat het al is.